آيا مي‌دانيد لذت سك.س در تاريكي ده برابر لذت سك.س در روشنايي است.

«روابط عمومي وزارت نيرو»

اگه دو تا چيز از آسمون بيفته
يكيش راست مي‌ره تو چيز ما
اون يكي هم واميسه نوبت...

يكي روشنم كند وقتي مي‌گويند چيزي "تخمي" است چه فرقي دارد با اين كه بگويند همان چيز ".يري" است؟
و نيز روشنم كند كه كدام‌شان بدتر است؟
و هم‌چنين روشنم كند تا بدانم كه اصولاً اين گونه توصيف مؤدبانه هست يا خير؟
و در چه مواردي بيش‌تر كاربرد دارد آيا؟
مثلا مي‌شود در مورد يك رئيس‌جمهور خاص از آن استفاده كرد؟
...

چاره‌اي نيست كه با اين اوضاع شير تو شير مملكت، جداي از هر گونه غرض‌ورزي، كمي هم به حضرت عقل احترام بگذاريم.
از اين روست كه اعلام مي‌دارم
از انتخاب هاشمي رفسنجاني به رياست مجلس خبرگان رهبري
به ناچار خوشحال هستم :)

در تهران
مربع فرامين رانندگي سه ضلع دارد
بوق و گاز
ترمز هم كه
كون لقش...

آدم بايد خيلي بي‌ادب باشد كه در چشم بيش‌تر از پنج نفر آدم نگاه كند و راست راست دروغ بگويد و وعده‌ي سر خرمن بدهد.
آدم بايد خيلي بي‌معرفت باشد كه نفهمد هر نوع صوتي كه از جانبش توليد مي‌شود، لزوماً حكمتي در آن نهفته نيست.
آدم بايد خيلي بي‌ملاحظه باشد كه در ملأ عام اداي گوريل انگوري را در بياورد و در عين حال ادعا كند كه با رأي مردم انتخاب شده است.
آدم بايد خيلي بي‌خيال باشد كه جماعتي را به مقام "المشاهده" رسانده باشد ولي هر روز از "الاحساس"هاي روزافزون سياسي و اقتصادي و اجتماعي و فرهنگي و ملي و جهاني سخت بگويد.
آدم بايد خيلي بي‌حساب و كتاب باشد كه نداند توبره با صندوق ذخيره‌ي ارزي چه فرقي دارد.
و خلاصه آن كه آدم بايد خيلي چيز باشد كه چيزي را كه كاربردهاي ويژه‌اي دارد در چيزهايي كه ظرفيتشان محدود است، به زور، فرو كند...

در تصور هيچ يك از ابناي بشر هم نمي‌گنجيد كه روزي نسناسي خدا نشناس پا به عرصه‌ي وجود گذارد و آن چنان تعاريف بعضي چيزها را عوض كند كه تا ساليان سال كسي جرأت نكند خودش را منتسب به آن عناوين كند...
خدا وكيلي با اين تعريف جديدي كه الف نون از رياست جمهوري كرده در چشم و حلقوم ملت، كسي ديگر اعتباري براي رياست جمهوري‌هاي بعدي قايل است؟